Kaybetmek

Kaybetmek...
Kendiliğinden oluşan kaderimin kaçınılmaz sonu. Çok isteyipte elde edemediklerimin gittikten sonra bıraktıkları tek kelime.

Bir insandan kalmasını istemeyi beceremedim hiçbir zaman. Onca yaşanmışlıkta olsa, tutkuyla bağlanmakta olsa yapamadım. Gittim. Başka bedenlerde aradım yüzlerini, gülümsemelerini, davranışlarını. Sonra da unuttum. Onları hatırlatacak bir ipucu bulunca da pişman oldum. Hemde tüm yaşadıklarımdan. Gözlerimi kapattığımda karanlığı değil, yaşadıklarımın resmini gördüm. Yine karanlıktı. Ama bulanıktı. Belki içimden çıkarlar diye kusmak istedim her şeyi, onuda beceremedim.

Zihnimden hayali kanlar akıyor. Basit diyorum tüm insanı duygular için. Kalbimse buz gibi şu sıralar. Geçenlerde kaybettiğim bir insana dair hiçbir şey hissetmiyorum. Giydiğim terliğin altında yazan isminden başka bir şey kalmadı. Bir gülümsemesi vardı. Birde kokusu. Birde karşısında konuşamadıklarım. Birde... Neyse. Zamanla onlarıda unuturum, yeni birini bulunca mesela. Evet, yine büyük konuşuyorum. Hayatı anlayıp, dikenlerin üzerinde yürümeye başladığımdan beri bu böyle. Her şey. Çelişkili. Tutarsız.

Kaybetmek basitti. Zor olan karşındakinin kalmasını sağlamaktı. Sigara gibi içimize çektiğimiz insanlar, belli bir doyuruculuktan sonra duman olarak geri çıkıyor, sonrada sonsuzlukta kayboluyorlar. Ciğerlerimizde kalanlarsa bıraktığı izler oluyor. Zehir..

Tabi her zaman olduğu gibi dışındaki kalkan içindekileri korumaya devam ediyor. Basit bir cevap yetiyor gizlemek için..
+ Nasıl gidiyor hayat?
- Kaybettim.


SexandWine

This entry was posted by SexandWine. Bookmark the permalink.

2 thoughts on “Kaybetmek”

Leave a Reply